Hoe hou ik het vol?

In supervisie en werkbegeleiding en ook in de cursussen van de PgD zien we dat veel, vooral jonge collega's onder grote druk staan. Het werk als psycholoog of orthopedagoog in de ouderenzorg is zowel inhoudelijk als organisatorisch complex. We worden geconfronteerd met leed waarvoor niet altijd direct verlichting voor handen is, hebben een hoge werkdruk en vaak is sprake van hoge eisen of irreële verwachtingen van anderen en/of onszelf. De emoties in het werk laten ons niet onberoerd en raken ook ons eigen mens-zijn. We maken natuurlijk ook in ons persoonlijk leven dingen mee die verwant zijn aan situaties op het werk. 

We geven veel om er te zijn voor cliënten, hun dierbaren en voor collega’s in zorg- en multidisciplinaire teams. Maar… zorgen we ook goed voor onszelf? Voor ‘jezelf zorgen’, hoe doe je dat eigenlijk? Hoe blijf je emotioneel en fysiek in balans? Hoe verwerken we wat we meemaken op het werk? Hoe blijven we plezier en voldoening vinden in het werk? Hoe voorkomen we klachten door stress of uitputting? En, de nu ineens actuele vraag: ga ik mijn werk tot aan mijn pensioen met voldoening volhouden, misschien wel tot na mijn 70e? 

De PgD ziet zelfzorg voor psychologen in de ouderenzorg als een belangrijk thema. Lange tijd heeft Tineke Dijk fijne workshops voor ons verzorgd op basis van Mindfullness. We wilden graag een nog wat uitgebreider aanbod doen en waren blij twee enthousiaste en bekwame collega's te hebben gevonden, Evelyne Pruymboom en Arianne van Reedt Dortland. Zij hebben een cursus ‘Voldoening in het werk’ opgezet voor de PgD. Op basis van de principes van ACT zouden zij de cursisten willen ondersteunen in het ontwikkelen van goede zelfzorgvaardigheden, het koesteren van bevlogenheid en vergroten van zelfvertrouwen.

Zouden... inderdaad. De cursus heeft lang op de website aangekondigd gestaan, maar uiteindelijk hadden slechts 5 collega's zich voor deze mooie cursus opgegeven. Te weinig om er echt een goede leerervaring van te maken samen en ook om enigszins uit de kosten te komen. Met pijn in ins ons hart hebben we besloten om de cursus te annuleren. Onze ambitie om PgD-ers te ondersteunen bij behoud van voldoening in het werk en goede zelfzorg gaat even in de ijskast, maar is niet weg.

Vandaar de vraag aan jullie: Hoe houden jullie het werk vol? Hebben jullie nog steeds voldoening? En welke steun zou de PgD hierbij kunnen bieden?