Een eigen intervisiegroep!
Er komen bij de PgD regelmatig vragen binnen over intervisie, zoals: wat heb je eraan? En: hoe kom ik aan een intervisiegroep? Mooie vragen om eens op in te gaan, intervisie is namelijk een hele belangrijke manier om jezelf in je vak te ontwikkelen.
Wat kan intervisie opleveren?
Er zijn verschillende soorten intervisie, bijvoorbeeld themagewijs of als onderdeel van een bepaalde opleiding. Daarnaast zijn er veel intervisiegroepen die bestaan uit een aantal collega's in hetzelfde werkveld, in een vergelijkbare ontwikkelingsfase en vaak ook nog werkzaam in de regio, maar niet bij dezelfde organisatie. Afspraken over werkwijze, wijze van samenkomen, frequentie van het contact en te bespreken thematiek, zijn helemaal aan de groep zelf. Na verloop van tijd ontstaat een vertrouwensband, waardoor veel bespreekbaar is. Persoonlijke ontwikkeling is altijd een belangrijk thema, want die gedijt juist goed in die vertrouwelijkheid. Daarnaast kun je je vastbijten in bepaalde inhoudelijke thema's, die een gemeenschappelijke interesse blijken. Mijn eigen intervisiegroep, die door ons jongste lid met een knipoog tot The Golden Girls is gedoopt, heeft bijvoorbeeld allerlei vraagstukken rondom het levenseinde langdurig op de agenda gehad. De rol van de psycholoog bij euthanasie, doodsverlangens en voltooid leven kwamen vaak naar voren in casusbesprekingen, maar ook in relatie tot maatschappelijke of politieke ontwikkelingen. Zo'n thema kan een boeiende verbreding van je vakkennis geven en de intervisie een mooie vrijplaats voor debat en uitwisseling.
Voor mij persoonlijk heeft deelname aan een ‘eigen intervisiegroep’ altijd gevoeld als een warm bad, een steun in de rug en een waardevolle en soms ook kritische stimulans tot ontwikkeling. Een geheel dat meer is dan de som der delen. Het voelt niet als werk of verplichting, maar als cadeautje aan jezelf. En dus de moeite waard om ernaar op zoek te gaan en er tijd voor vrij te maken, al dan niet voor de ‘punten’ die nodig zijn voor bepaalde accreditaties.
Hoe kom ik aan een intervisiegroep?
Een klein intervisiegroepje, van bijvoorbeeld 4 deelnemers, is vaak al voldoende en zorgt voor cohesie en verantwoordelijkheidsgevoel en maakt de planning gemakkelijker. Veel groepen ontstaan via gz-opleidingsgroepen of naar aanleiding van andere cursussen. Ook de NIP- regiogroepen brengen vaak mensen bij elkaar. Mocht je niet bij toeval tegen een groepje gelijkgestemden aan lopen, dan moet je er actief naar op zoek. Dat betekent op mensen afstappen, of eens een mailtje sturen, bijvoorbeeld naar de vakgroep van een zorgorganisatie in de buurt. De PgD heeft een handig kaartje met zorgorganisaties die aangesloten zijn op de website staan. Via de wie-is-wie op je persoonlijke pagina kun je vervolgens die collega's vinden met email adres. In de pauze van een cursus of studiemiddag kun je ook eens rondvragen of er mensen geïnteresseerd zijn voor het opstarten van een groep of dat je misschien ergens bij kan aansluiten. Soms even zoeken, maar dan kun je er een heel professioneel leven plezier van hebben!
Hebben jullie ook waardevolle ervaringen in een intervisiegroep? Deel ze hieronder!
Er zijn nog geen reacties.
Ga naar de loginpagina
op: 4 maart 2026